Cliënten beoordelen ons met een 8.2
U bevindt zich hier: Home > Blog > Bubbelbad
terug

Bubbelbad

07 januari 2020

In de kliniek werd ik doodgegooid met de 5 G's. De 5 G's staan voor gebeurtenis, gedachten, gevoel, gedrag en gevolg; in deze volgorde. Iedereen die in een kliniek verblijft, ontkomt er niet aan om een '5 G'tje' te maken, en vaak wordt dit meerdere keren gevraagd. Je mag er ook zelf mee komen, waarbij je alle G's zo goed en waarheidsgetrouw mogelijk moet beschrijven. Het begint dus altijd met een gebeurtenis, van het stoten van je kleine teen tot het overlijden van iemand. Het gaat erom wat er op die gebeurtenis volgt en hoe je daarmee omgaat.

Toen ik hier voor het eerst over hoorde, kon ik niet geloven dat ‘gedachten’ voor ‘gevoel’ komen. Met andere woorden: je gedachten bepalen je gevoel. Dit rijmde totaal niet met mijn eigen beleving. Ik wist niet beter dan dat ik me af en toe goed voelde, en af en toe minder. Het zoet met het zuur. Als het zoet was, kon ik daarvan extra genieten door veel drank, als het zuur was kon ik daarvan extra verdrietig zijn door veel drank. Regelmatig was het in beide gevallen genieten, want ik en mijn verslaving vonden het heerlijk om ons in zelfmedelijden te wentelen. Het was als een lekker warm bubbelbad waarin ik me liet zakken, mijn ultieme baarmoedergevoel.

Maar nu vertelde een niet nader te noemen persoon mij opeens dat je je gevoel kunt beïnvloeden. Als je je gedachten goed kunt herkennen, benoemen en waar nodig verbeteren door een helpende gedachte, zou je je na veel oefening beter kunnen gaan voelen. Of in ieder geval minder de neiging krijgen jezelf te saboteren.

Tot dan toe kon ik lekker drinken, hoe ik me ook voelde, zonder dat de 5 G's op de deur klopten.


Op dit stukje theorie zat ik nou net niet te wachten. Tot dan toe kon ik lekker drinken, hoe ik me ook voelde, zonder dat de 5 G's op de deur klopten. Want ik voelde me gewoon zo, kon ik er wat aan doen? Dat kon ik mezelf nu niet meer verkopen, met dank aan een niet nader te noemen persoon die altijd gekleed was in een slecht zittend jasje, vaak sneakers droeg die schreeuwden 'ik ben heus nog niet zo oud' en net iets te vaak 'Insta' zei. Maar goed, ik dwaal af.

Doordat er zo op die 5 G's gehamerd werd (niet alleen door een niet nader te noemen persoon maar door iedereen van de staf) kon ik niet anders meer dan verantwoordelijkheid nemen voor mijn gedachten.

In verslaving mocht ik bijvoorbeeld graag van mezelf denken dat iets me waarschijnlijk toch niet zou gaan lukken. Of dat iets toch niet bij me zou passen. Ik vond mezelf niet per se de moeite waard. Heel handig. Van het ophangen van een lijstje (geef toe, kan best lastig zijn) tot het beginnen aan een nieuwe baan. Maar nu herkende ik die gedachte, kon ik mezelf coachen, en door steeds maar te zeggen 'dat kan je wel Tim' begon ik er meer en meer in te geloven. Tot het onder m'n huid ging zitten en ik bijna automatisch dat nieuwe gedrag toepaste. Maar toen dat moment voor het eerst kwam schrok ik me het apelazerus. Ik herkende mezelf niet, het was onwennig, het was nieuw terrein. Nieuw gedrag. Het was de richting waar ik heen wilde. Ik voelde me meer en meer Tim worden: een persoon die zich steeds beter gaat voelen.

Tim van Kleef blogger

Tim van Kleef (38) houdt van muziek, streetart en gitaar spelen. Hij blogt over zijn laatste lange opname bij Tactus voor een alcoholverslaving. Hiermee wil hij verslaving en hulp zoeken bespreekbaar maken. Hij droomt van ervaringsdeskundige worden, reizen en zichzelf verder ontwikkelen. Op 1 januari was hij 13 maanden nuchter.

Deel dit bericht:


Reacties

  • Hehe, eindelijk weer 1 . Ik betrap mezelf er op dat ik er op ga zitten wachten. Soms zelfs een 6e g in gedachten heb. Gvd nog niet? :-) Mooi geschreven weer Tim!! Slecht zittend jasje, slechte sneakers, insta? Mmm zit er een prijsvraag aan vast? Ik denk namelijk dat ik hem goed heb, haha. Ik gebruik ze nog in therapie en gesprekken de 5 g's. Een hulpverlener zei laatst tegen me: we werken met de 4g's.... Ik zeg: ik weet niet hoor, volgens mij zijn het er 5.
    Door Patrick Panman, dinsdag 7 januari 2020 | 16:31
  • Kan me er precies in herkennen! Mooi geschreven weer Tim, kijk alweer uit naar de volgende. En diegene die nu al denkt dat die niet zo oud is, word zondag nog ouder ;)
    Door Daniella Benjamins, dinsdag 7 januari 2020 | 16:41
  • Mooi geschreven en ja inderdaad mooi om je eigen gedragsverandering te zien, momenteel zit ik in een vreselijke nare periode we zijn ons kind verloren, hierdoor komen alle onverwerkte emoties naar boven, waar ik niet van wist dat ik ze nog had, had al zoveel gedeeld in de 12 klinische opnames.
    Dus na 3 jaar abstinent te zijn. Begint mijn herstel zonder terugval in middelen overnieuw.

    Succes man en bedankt voor het delen
    Door Gert Bakker , dinsdag 7 januari 2020 | 19:02
  • Wat heb je toch een fijne schrijfstijl en wat geef je ons toch een persoonlijk beeld van wat therapie met je doet. Mijn oprechte complimenten voor je lef.

    Ik moet zeggen dat ik de jasjes van de 'niet nader te noemen persoon' altijd heel mooi vond ;-)
    Door Michiel Driessen, dinsdag 7 januari 2020 | 19:34
  • @Gert: Wow, verschrikkelijk... wat heftig man! Sterk dat je niet terugvalt hoor, heel knap. Heel veel sterkte, en als je het niet meer trekt gewoon ergens aankloppen voor hulp hè, als je dat nog niet hebt!

    @Patrick/Daniëlla: Dank dank dank! Tot snel!

    @Michiel: Dank je! En smaken verschillen. Gelukkig. :) Nee hoor, misschien was ik nog niet helemaal de oude en zag ik het niet goed. Maar waarschijnlijk niet. ;)
    Door Tim, woensdag 8 januari 2020 | 09:56
  • Beste Tim,
    Ik ken je niet, maar ik vind het een erg goede blog! Gaaf hoe je me een inkijkje in je hoofd geeft en dapper hoe open je bent. Ik zie uit naar de volgende!
    Door Gijs van Houwelingen, woensdag 8 januari 2020 | 11:46
  • Ik heb me zeker niet gerealiseerd hoe groots dit blogsucces van jou zou worden Tim! Herkenbaar ook, we mogen zo nu en dan getuige zijn van de verrassing van het 'automatische' anders denken. Wat echt veel meer van je vraagt dan dat het lijkt. En, net als in jouw verhaal, kan ik me ook niet voorstellen hoe mijn persoonlijke groei anders was gelopen als ik Michiel niet tegen gekomen was. Een gewaardeerde therapeut én collega. Ondanks de jasjes.
    Door Rosanne Wiesener, woensdag 8 januari 2020 | 14:24
  • Gijs: Dank je, leuk om te lezen!

    Rosanne: Dank je! Maar Michiel?! Absoluut een goeie vent, maar ik bedoelde echt een niet nader te noemen persoon ;)
    Door Tim, donderdag 9 januari 2020 | 20:45
  • Kun je nagaan hoe het is om er achter te komen dat je als 'hulpverlener' thuis je partner staat te 5G-en, zonder dit bewust te doen 😂😂 Maar goed ook, anders was het manipulatie denk ik ;)
    Blijf schrijven! Waardevol voor herstel van jou en anderen maar ook voor ons als medewerkers om je bewust te blijven van wat je doet en laat in het contact.
    Door Agnes, donderdag 30 januari 2020 | 11:35

Plaats reactie