U bevindt zich hier: Home > Blog > Een nieuwe vriendin
terug

Een nieuwe vriendin

24 juli 2018

Hij is 32 jaar. Anton. De helft van zijn leven heeft hij besteed aan de cocaïne. Niet in staat een baan te houden, torenhoge schulden, zijn vriendin en zoontjes kwijt. Hij vindt dat het tijd is de richting van zijn leven te veranderen. Hij hoopt dat hij dan terug kan naar zijn gezin. Hij kiest voor opname in een kliniek voor mensen met een verstandelijke beperking. Dat past wel bij hem. Hij had het moeilijk op school. En hij houdt niet van lezen.

Voor opname komt hij kennismaken in de kliniek. Ik stel de vraag die ik altijd stel bij een kennismaking: ‘als jij na opname weer naar huis gaat, wat heb jij dan nodig om te zorgen dat het goed gaat? Daar heeft Anton wel ideeën over: hij wil iets te doen hebben: werken of dagbesteding. Het liefst wil hij weer bij zijn gezin wonen. We praten verder over ambulante begeleiding aan huis. Of over 24-uurs begeleiding in een woonvorm. We onderzoeken samen of zelfstandig wonen misschien wel te veel van iemand vraagt. En of die overvraging misschien wel iets met de verslaving te maken heeft.

Ik vraag het ook aan Anton. Maar hij wil geen begeleiding. Hij wil terug naar zijn vriendin. Maar wat dan als zij hem niet terug wil? De oplossing lijkt simpel: ‘dan zoek ik wel een andere vriendin’.

Ik geloof dat ambulante begeleiding op dit moment een stap te ver is. Maar we werken er naartoe.

Reina Marchand is Ortho-pedagoog generalist bij Tactus

Deel dit bericht:


Reacties

Nog geen reacties geplaatst

Plaats reactie