U bevindt zich hier: Home > Terug in de tijd > Sylvia
terug

Sylvia

06 oktober 2017

Ik kijk het dossier van Sylvia in, mijn volgende klant. Sylvia is 44 met twee puberkinderen. Haar man is twee jaar geleden aan een plotselinge hartstilstand overleden. Ik heb al ruim 5 maanden contact met haar. Sylvia was door haar huisarts naar onze poli verwezen met een ernstig alcoholprobleem en depressieve klachten, deze vrouw had hulp nodig. Maar dat wilde ze pertinent niet. Ze werkt als Alfahulp bij de Thuiszorg, was bang dat ze haar baan zou kwijtraken, als ze zich weer ziek zou melden. Dat had ze namelijk vaker moeten doen als haar man haar weer in elkaar had geslagen. De behandeling ging toch goed, ze was hartstikke gemotiveerd, het lukte haar met maar één terugvalletje om vanaf dat moment droog te blijven.

Ze begint bij binnenkomst in mijn gespreksruimte direct te ratelen over het feit dat dit haar eerste ‘droge’ verjaardag wordt sinds jaaaaaren, ze heeft vriendinnen uitgenodigd, maar die weten dat ze alleen maar alcoholvrij in huis heeft.

Sylvia groeide op in een gezin met nog 2 zussen, haar vader was een dominante militair met een ernstig alcoholprobleem. Als zijn vrouw en dochters zich niet hielden aan de door hem ingestelde regels sloeg hij er soms op los. Een jongere zus van Sylvia ging soms de strijd met hem aan, ging ook vroeg het huis uit maar Sylvia kopieerde onbewust de aanpassende houding van haar moeder. Als ze zich ‘gehoorzaam’ gedroeg, was pa zelfs weleens aardig tegen haar. Vijf jaar geleden overleed haar vader, haar moeder woont nog zelfstandig in een wooncomplex voor ouderen.

Haar aanpassende en dienstbare houding leverde soms nog een beetje extra liefde en aandacht op. Vanuit een laag gevoel van eigenwaarde was ze al blij als een man wat extra aandacht voor haar had met als gevolg dat ze niet bepaald kritisch was in haar partnerkeuze. Ze ging dan ook soms relaties aan met ‘foute’ mannen die duidelijk misbruik van haar maakten. Chris, haar inmiddels overleden, laatste echtgenoot, mishandelde haar als ze niet direct voldeed aan zijn wensen. De stress die daardoor ontstond, ging ze wegdrinken met alcohol.

“Sylvia, zie je de herhaling van het patroon?” vraag ik haar.

“Wat bedoel je?”

“Als je kijkt naar de houding van je moeder ten opzichte van je vader en jouw houding naar Chris wat valt je dan op?”

“Oh, ik snap wat je bedoelt, ik kom mannen tegen die op mijn vader lijken…? Maar Ab, daar trap ik nu niet meer in, ik moet voorlopig helemaal niets meer van dat soort mannen hebben”, reageert ze nogal fel als ik haar aankijk. Ik vraag haar wie ze over dit onderwerp nog meer in vertrouwen heeft genomen. Haar jongere zus en een hele goede vriendin.

“Ik neem maar een voorbeeld aan mijn jongere zus, die komt juist heel goed voor zichzelf op, ik wil dat ook leren”

“Ik ben blij dat je dat noemt, wij noemen dat het aanleren van assertief gedrag” reageer ik.

Ik geef Sylvia een compliment voor haar doorzettingsvermogen, om toch een begin te maken met het terugkijken. “Lukt het je om er volgende week weer mee door te gaan?” Ze knikt resoluut. We praten nog even wat over haar verjaardagsfeestje en nemen afscheid. 


Ab de Haas was jarenlang werkzaam als maatschappelijk werker bij Tactus. Hij heeft zijn belevenissen vastgelegd in het boek 'Notities van een hulpverlener'. Wij laten u graag af en toe meelezen.

Deel dit bericht:


Reacties

Nog geen reacties geplaatst

Plaats reactie